Er is dus meer nodig dan locatiebeleid. Een tweede ondersteunende oplossing is hoognodig. De stationslocatie kan namelijk vergroot worden met het gebied aan de rand, net buiten het stationsgebied!
Daarvoor is een speciaal voor dit doel aangelegd openbaar vervoermiddel nodig:
Het stationslocatievervoer!
Uitgebreide Stationslocaties
Utrecht optie voor stationslocatievervoer?
Verkeer en Leefomgeving
Verder zijn er een aantal systeemkwalificaties die het stationslocatievervoer bijzonder maken:
- Het vervoer is alleen bedoeld om de vergrootte locatie vanaf het station te ontsluiten. Het reguliere stads- en streekvervoer blijft zoals nu de verderweg gelegen locaties verbinden met het station. Het reguliere stads- en streekvervoer bedient andere reizigersstromen dan het stationslocatievervoer.
- Schoon en stil vervoer. Verontreiniging en geluidsoverlast is niet gewenst op een intensief gebruikte locatie.
- Aan een bepaalde kant van het stationslocatievervoer-traject is een mogelijkheid om de auto te parkeren, in een parkeergarage. Dan is het niet meer nodig om voor elk bedrijf afzonderlijk ruimte voor parkeren te reserveren. Ook hoeft er minder weginfrastructuur op de stationslocatie zelf te zijn. Daardoor komt er veel ruimte beschikbaar om intensiever te gebruiken. (Bij een 'B-locatie'-station kan ook van de voordelen van het stationslocatie-vervoer geprofiteerd worden, door een grote of meerdere parkeermogelijkheden langs het traject van het stationslocatievervoer te bieden.)
- De kosten van de exploitatie van het stationslocatievervoer zal gedragen moeten worden door de partijen die er voordelen van hebben. Dit zijn o.a. vervoermaatschappijen, parkeergarageexploitanten, vastgoedbezitters, gemeentes en regionale besturen. (De aanlegkosten van stationslocatievervoer zal kunnen komen uit de bekende fondsen voor aanleg van infrastructuur of andere bronnen.)
Welke techniek?
Er zijn meerdere technieken beschikbaar voor stationslocatievervoer. Een paar voorbeelden van geschikte vervoerstypen zijn:
- baantaxi's, ( ook wel Personal Rapid Transit, horizontale lift of (automatic) people mover genoemd),
- pendeltrams,
- light rail, kabeltrams, monorail en
- rolpaden.
Welk systeem of combinatie van systemen op een bepaalde plaats het beste zal voldoen, is afhankelijk van de specifieke plaatselijke situatie.
Gewone lijnbussen zijn echter niet zo geschikt om stationslocatievervoer te vormen. Ze zijn niet stil, produceren luchtverontreiniging en op de stillere uren zal er gemakkelijk op de frequentie beknibbeld worden. Tevens geven ze al snel het idee van een overstap, hebben een wat minder goed imago en bestaat de neiging om ze als gewone lijnbus op het busstation te laten halteren of andersinds te combineren met regulier busvervoer.
Het vervoer dat geschikt is om een stationslocatie te vergroten moet voldoen aan hoge eisen, want het mag door de reizigers namelijk niet gezien worden als extra overstap! De natransport-keten: lopen, vervoermiddel zoeken, vervoersbewijs kopen, wachten, rijden en lopen moet concurreren met het lopen van de gehele afstand. Dat vergt snelheid en gebruikersgemak:
- Het vervoermiddel van het stationslocatievervoer moet tot zeer dicht bij de perrons halteren. Want er gaat veel tijd verloren door het lopen naar het aansluitend vervoer, vooral als dat buiten het station is. Vooral bij een relatief korte natransport-afstand telt deze tijd extra zwaar.
- Speciale herkenbaarheid: zoeken naar informatie, twijfelen, navragen, vervoermiddel zoeken, verkeerde kant uit lopen en dergelijke kosten veel tijd. Daarom moet het voor de reiziger, juist ook voor degene die voor het eerst komt, snel duidelijk zijn wat en waar dit vervoermiddel is. Ook de richting waarin gereisd wordt moet snel duidelijk zijn. Wellicht met behulp van een universele codering.
- Het stationslocatievervoer kan geen apart vervoersbewijs vereisen. Het kopen van een vervoersbewijs kost namelijk erg veel tijd en moeite vergeleken met de korte reisduur. Tevens suggereert een apart vervoersbewijs dat het stationslocatievervoer een extra overstap is, in plaats van een vanzelfsprekendheid te zijn. Het vervoersbewijs zal ofwel niet nodig hoeven zijn ofwel gecombineerd moeten worden met een ander vervoersbewijs of parkeerkaart.
- Het vervoer is vrijwel continu beschikbaar. De wachttijd is zeer gering: een kwart minuut tot hooguit twee minuten! Ook op de ruistige uren is er nog een hoge frequentie nodig.
- Gelijkvloerse instap. De tijd die nodig is voor in- en uitstappen wordt hierdoor geminimaliseerd. Bovendien is de toegankelijkheid voor minder validen en rolstoelgangers goed. Zodat ook voor hen dit vervoer niet gezien hoeft te worden als een extra overstap, waarvoor anders misschien hulp ingeschakeld zou moeten worden.
- Geheel eigen baan: het stationslocatievervoer mag weinig vertragingen kennen: wanneer regelmatig langere wachttijden optreden door vertragingen, gaan mensen het ervaren als een lastige aansluiting.
- Het vervoer komt tot dichtbij de verschillende bestemmingen Bij de belangrijkste bestemmingen als het ware tot aan de voordeur!
Door zuinig ruimtegebruik èn stationslocatievervoer. komt er veel ruimte beschikbaar voor veel verschillende functies. Dit kan een grote impuls geven aan vastgoedontwikkeling, intensief en ondergronds bouwen nabij de stations. Vanzelfsprekend zullen deze locaties tevens goed ontsloten en bereikbaar moeten zijn per fiets. Het totaalplaatje voor de mobiliteit wordt op deze manier omgebogen naar milieuvriendelijker transport. Door deze ideeën toe te passen kan de mobiliteit meer beheersbaar worden en kan er een meer duurzaam vervoerssysteem ontstaan doordat het openbaar vervoer meer vanzelfsprekend wordt. Op deze wijze wordt een nadeel van de auto (groot beslag op schaarse ruimte en de daardoor ontstane binnenstedelijke opstoppingen, luchtvervuiling enz.) verminderd. Wat goed voor de economie is. Zie de website Verkeer en Leefomgeving!
Laatst gewijzigd: juli 2003