Waarom zijn er nog steeds mensen tegen auto's?

Soms hoor ik antwoorden als: jaloersheid of nostalgie. Maar waarom zijn huizen met een tuin, wasmachines of platte daken dan niet omstreden?

Is het het nieuwe misschien?
De auto werd begin vorige eeuw op de markt gebracht. Dat er toendertijd weerstand tegen zoiets nieuws, groots en indrukwekkends was, is logisch. Bij nieuwe dingen verandert de situatie, en dat is wennen. Maar de auto is al tientallen jaren heel gewoon. Alle weerstand vanwege het nieuwe is er allang vanaf.

Het milieu?
Auto's stootten vroeger allerlei giftige danpen en rook uit, maar tegenwoordig zijn auto's al veel  schoner geworden. En ze moeten nog veel schoner worden. Daar behoort aandacht voor te zijn, maar verklaart niet de tegenstand. Want je kunt toch gewoon voor schone auto's zijn?

Gemak?
De auto is erg gemakkelijk om als vervoermiddel overal te komen. Net als de wasmachine erg handig.
Dus hoe kan het dan dat de auto steeds weer opnieuw zo negatief wordt bekeken? Waar komt die weerstand tegen auto's toch vandaan?

Zou het te maken hebben met...

het verkeersgevaar?
Het gemotoriseerde verkeer is gevaarlijk. er vallen alleen al in Nederland tienduizenden gewonden en honderden doden elk jaar weer. En dan is Nederland nog een van de drie veiligste landen ter wereld. In de vorige eeuw, die met twee wereldoorlogen, vielen de meeste vroegtijdige doden niet door geweld van oorlogen, maar door gemotoriseerd verkeer.

En nog steeds vinden auto - bestuurders het gewoon om met vaak meer dan 1000kg metaal hard door woonstraten te rijden. Vandaar ook dat de vrijheid van kinderen die lekker willen buiten spelen vaak beknot is door hun liefhebbende ouders.

De dreiging van het bijna overal aanwezige gevaar van verkeer voelt bovendien erg beknottend. Zo komt het dat het veel minder prettig is om te fietsen of te wandelen. Slechts dankzij uitgebreide inspanningen voor fietspaden, stoepen en veiligheid is lopen en fietsen in Nederland weer aantrekkelijk en redelijk veilig.

de de drang om alsmaar meer gebieden te doorsnijden met wegen?  

Er zijn reeds vele wegen waar de auto kan rijden. Het land wordt zo doorsneden door wegen. Versnippering heet dat. En dit versnipperen blijkt niet langzamerhand te stoppen, zoals verwacht zou worden van een ingeburgerd vervoermiddel. Het is bewezen dat dit een alsmaar verder doorgaand proces is: nooit zijn er genoeg wegen, nooit genoeg parkeerplaatsen. De auto bedreigt zo natuur, landschap, stilte en het groen.

Niet alleen versnippering maar ook de barrières voor voetgangers, fietsers en skaters, de geluidshinder, de drukte en minder groen. De auto bedreigt zo stad, dorp en ommeland

En er zijn meer bedreigingen: de voorzieningen blijken door de auto steeds verder uit elkaar komen te liggen en wordt bebouwing steeds verder verspreid. Openbaar vervoer kan hierdoor steeds minder concurreren en wordt steeds meer naar de kantlijn gedrongen. Wat weer nieuwe automobiliteit veroorzaakt.

 

 

de onmogelijkheid jezelf eraan te onttrekken?
Hou je niet van tuinen of van platte daken. Er zijn wijken zonder platte daken en er zijn wijken zonder tuin. Zo niet voor de auto. Je komt ze nagenoeg overal tegen. En vaak domineren het straatbeeld. Maar het nog doordringender: het is steeds minder mogelijk om zonder de auto te leven. En een auto stelt aan zijn eigenaar nou eenmaal meer eisen dan dat de wasmachine dat doet. Je hebt een rijbewijs nodig, een auto, brandstof, parkeerplaats, verzekeringen, onderhoud (schoonmaken en technische staat), oplettendheid tijdens het rijden en niet te vergeten een behoorlijk deel van je inkomen.
Ook al vind je het op wat voor reden dan ook niet nodig om een auto te hebben, doordat winkels, voorzieningen, werk, ontspanning en vakantie op de auto wordt afgesteld, wordt het steeds minder mogelijk om hierin echt vrij te zijn. In Nederland en verschillende Europese landen hebben de overheden dit nog enigszins op kunnen houden, maar wel met veel moeite en het kan kapot gemaakt worden.

de mentaliteit van de automobilisten?
Ondanks verkeersonveiligheid (en zelfs onder elkaar op de autosnelwegen) fokken ze elkaar op: middelvinger omhoog, mopperen, schelden, bumperkleven, snijden. Is dit normaal menselijk gedrag?
Voor hun kinderen in ieder geval wel, want ze zijn niet anders gewend. Daardoor zullen ze net zo handelen in hun spel met andere kinderen.

Let maar eens op hoeveel paaltjes, hoge trottoirbanden en dergelijke overal staan. Dat is om te verhinderen dat automobilisten over trottoirs en paden rijden die niet voor hen bedoeld zijn. Ook al is een weg duidelijk een fietspad, zonder paaltjes gebruiken ze het zomaar als doorgaande weg. Daarmee de fietsers en voetgangers bedreigend en ze daarmee verdrijft. Ook zetten velen automobilisten hun auto zomaar in het perk neer of op de stoep als er niet binnen twintig stappen een parkeerplaats is. En daarbij verwachten ze ook nog dat er geen beschading onstaat, ondanks hun illegale parkeergedrag. De automobilist heeft het niet eens door dat ze zelf beschadigingen uitlokken, als gewone kinderen en mensen er bijna niet meer langs kunnen.

Voor vele automobilisten is hun auto hun hoogste goed: het moet voor hun deur staan, overal kunnen komen,  altijd snel door kunnen rijden enzovoort. Ze vinden zichzelf als automobilisten belangrijker als de ander, maar o wee als iemand hen wijst op hun menselijke verantwoordelijkheden! Het komt zo vaak voor dat we het niet eens meer zien als hekel opwekkend egoïsme.

Zou het de combinatie zijn van deze vier bedreigingen?
Al deze doorgaande bedreigingen zorgen ervoor dat er steeds weer mensen tegen de auto zijn. Een bedreiging door de alomtegenwoordige auto aan de ene kant en het opeisende karakter van de automobilisten aan de andere kant. De menselijke waarden en de natuur worden erdoor van veel minder belang geacht dan het gemak van de automobilist. Door onze afhankelijkheid van de auto zijn velen niet meer nuchter genoeg om dit te (durven) onderkennen. De bedreiging is er immens door geworden. . . . 

Een voorbeeld van een bedreiging (gelukkig ging deze weg hier niet door):
bedreiging door steeds weer nieuwe wegen
Verkeer en Leefomgeving

Maar dit is niet het laatste woord: er zijn mogelijkheden om uit onze netelige positie te komen.
Eén is het erkennen van die positie / verslaving;
twee is het zorgen voor leefomgeving-vriendelijke mogelijkheden en
drie is het veranderen van houding en gedrag.

De website Verkeer en Leefomgeving heeft de ambitie hierin een rol te spelen.
Voor één is er de serie: "Sta eens even stil bij verkeer: ..."
voor twee: "oplossingen verkennen die ons verder helpen:..."
voor drie "bomen over waarom vooruit".
En tot slot een aantal initiatieven vanuit Verkeer en Leefomgeving.